باید پله‌ها را به سمتِ دلِ زمین پایین بروید تا به این دو پناهگاهِ بی‌تکلف برسید. «طرب» و «سماع»، دو خلوتگاهِ زیرزمینی هستند که با سادگیِ عمیقشان، مستقیماً به کفِ حیاطِ باصفای خانه چشم دوخته‌اند. ویژگیِ بارزِ این دو اتاق، نورِ کم‌جان، دزدانه و ملایمی است که از لابه‌لای شیشه‌ها به درون می‌خزد و فضایی رازآلود و آرام‌بخش می‌سازد. در ظهرهای گزنده‌ی تابستان، خنکای جان‌بخش و مطبوعِ این دو اتاق، آن‌ها را به بهترین پناهگاهِ عمارت برای خوابی عمیق تبدیل می‌کند.